เมื่ออาทิตย์ที่ผ่านมา ได้มีโอกาสเอาร่างกายไปตรวจ
เพราะพบความผิดปกติบางอย่าง ที่บ่งบอกว่าคงจะได้เสียตังส์ในไม่นานนี้แน่
และแล้วมันก้เป็นจิงอย่างใจคิด…..เนื้องอก….ครับพี่น้อง
เออ จะงอกทั้งที งอกเป็นแขนอีกข้างก็ไม่ได้ จะได้เอาไว้ช่วยทำงานหรือจะเป็นหัวใจอีกสักดวง
เอาไว้ให้หนุ่มๆได้พักพิง หรือก็เปล่า แล้วจะงอกออกมาทำไมเนี่ย….ฮึ!!!!
คิดไปก็เสียเวลา ในเมื่องอกออกมาเป็นส่วนเกินของชีวิตแล้ว…. ก็ควรเอามันออกไปซะ!!!
อาทิตย์นึงต่อจากนั้น….วันจากลาระหว่างเนื้องอก และชีวิตชั้นก็เริ่มขึ้น ณ โรงพยาบาลกรุงเทพ
เวลา 19.00 น. เวลานัดหมายของการบอกลา
ร่างกายพร้อม หมอพร้อม…..แต่ที่ไม่ค่อยจะพร้อมเอาซะเลย ก็คือตัวเราเองเนี่ยแหละ(อ้อ…ก่อนผ่าตัด
ก็ไปดูหนังคนเดียวเรื่องหนึ่ง แล้วก้ไปอาบน้ำที่ฟิตเนสแห่งหนึ่ง และไปโรงพยาบาลแห่งหนึ่ง……
เฮ้ย! จะหนึ่งๆๆๆๆอีกนานมั๊ยเนี่ย) แล้วก็ไปผ่ากับหมอ…คนหนึ่งด้วย อิ อิ
ขั้นตอนการผ่าก็ไม่ได้ยุ่งยากอะไร ทุกคนในห้องดูรักธรรมชาติ ใส่เขียวกันทุกคนเลย
(เกลียดสีเขียวก็ตอนนี้แหละ) เจ็บตอนเดียว คือตอนฉีดยา หลังจากนั้นการพุดคุยตอนผ่าตัด ก็เกิดขึ้นเรื่อยๆ พยายามไม่ยิงมุขใดๆระหว่างผ่า กัวหมอแอบลืมมีดหรือไรไว้ ให้ต้องมาผ่าเอามันออกอีก….
.......ครึ่งชัวโมงผ่านไป ทุกอย่างก็เสร็จสิ้นพร้อมหลักฐานเป็นก้อนเนื้อ ขนาด 3 เซ็นกว่าๆ
ซึ่งถามหมอหลังจากนั้นแล้วว่า เราจะป้องกันเหตุการณ์เช่นนี้ยังไงได้บ้าง
หมอยิ้มมุมปาก แล้วพุดเสียงเย็นๆว่า….ไม่มีทางป้องกัน มันเกิดขึ้น เราก็เอามันออก….แค่นั้น
....บอกแล้ว ว่าโรคภัยป้องกันได้ ถ้าไม่ไปตรวจไง....เฮ่อ!!!
ทำใมไม่นอนโรงบาลสักคืนจะได้ไปเยียม ..ฮือ ฮื้อ ฮือ ฮ์อ หือ ฮือ... 
