เมื่อวันพฤหัสที่ผ่านมา มีเหตุการณ์ที่ต้องจดจำเอาไว้ขำกันอีกนาน มีผู้รับชะตากรรมทั้งหมด 3 คน ได้แก่….ฟะห์ ผู้เล่า ปองและหน่อยเพื่อนร่วมงานและผู้ร่วมชะตากรรม
และรถเมล์สาย 38 ราม 2 จันทรเกษม
เหตุเกิดตอนประมาณ 1 ทุ่ม ผู้ร่วมชะตาทั้งสาม ตกลงใจจะไปหาอะไรกินก่อนกลับบ้าน หลังจากผ่านการประชุมงานที่บริษัทแห่งหนึ่งแถวอโศกเรียบร้อยแล้ว เหตุการณ์เศร้าโศกใจ ก็เกิดขึ้น..... หลังจากที่ฟะห์ ผู้เขียนได้เสนอความคิดว่า เราควรขึ้นรถเมล์ไปไปที่ร้านจะดีกว่าเพราะจุดหมายปลายทาง ห่างจากบริษัทไม่มากนัก คิดได้ดังนั้น ฟ้าลิขิตก็ส่งรถเมล์สาย 38 ผ่านหน้ามา ทุกคนพร้อมใจกันขึ้น โดยไม่ได้เอะใจเลยว่า ต่อจากนั้นทุกคนจะตกเป็นจำเลยของความอุบาทย์ที่จะเล่าต่อจากนี้ไป…….
เราเลือกนั่งฝั่งประตูติดทางขึ้น โดยนั่งตรงที่ว่างอยู่พอดี โดยสายตาเรา ก็ได้สังเกตุเห็น ว่ามีผู้ชายและหญิง
นั่งอยู่ตรงประตูทางขึ้นฝั่งตรงข้ามกับเราในลักษณะการนั่งที่ค่อนข้างสบาย
ยืดขาเต็มที่เหมือนนั่งดูทีวีอยู่บ้าน การสังเกตุการณ์นั้น นำไปสู่ความผิดสังเกตุต่อไปนี้…………
เพราะหลังจากที่เราทุกคนเริ่มคุยไปได้สักพัก พี่คนนั้นเค้าก็เกิดอารมณ์สุนทรีย์ขึ้นมา ร้องเพลงซะงั้น และเนื้อเพลง ทำให้เราทั้งสามคนเริ่มมองหน้า และยิ้มอย่างอั้นไม่อยู่………….ด้วยเนื้อเพลงดังต่อไปนี้
ตดดังปู๊ด…. อมนุษย์ตายหมด ตดดังปิ๊ด….อำมฤทธิ์ตายหมด
……สิ้นเสียงพี่เค้าไม่นาน กลิ่นที่พี่เค้าเกริ่นไว้ในเนื้อเพลงก็ตามมา ประหนึ่งว่า….เราเตือนคุณแล้ว
ทุกคนเริ่มขำไม่ออก เพราะการหายใจเข้าแต่ละครั้งนั้นแสนทรมาร การปิดปากขำ เป็นสิ่งที่เราทำได้ ณ ตอนนั้น
แต่พระเจ้า ก็ไม่เคยปราณีคนดีๆอย่างพวกเรา……พี่น้องครับ มันมาเป็นระลอก กลิ่นมันรุนแรงมาก
มากพอที่มันจะสวนทางลม ย้อนขึ้นมาทางเรา ซึ่งนั่งฝั่งตรงข้าม และนั่งเยื้องมาข้างหน้า โอ้พระเจ้า……
ชาติที่แล้วพวกเราไปทำอะไรให้พี่เค้าไม่พอใจหรือไง ถึงต้องมาแก้แค้นด้วยวิธีที่อำมหิตเช่นนี้
พี่เค้าส่งสัญญาณเตือนมาเรื่อยๆ พร้อมกับรถที่เคลื่อนตัวไปได้อย่างสบายๆ มีลมโกรกพอให้กลิ่นจางไปได้บ้าง….มั๊ง เพราะความจิงแล้ว มันไม่จางลงเลย กลิ่นมันหนักข้อขึ้นเรื่อยๆ ปองซึ่งนั่งไม่พูดไม่จาอยู่นาน
( เพราะกลัวกลิ่นเข้าปาก) ได้แสดงความเป็นสุภาพบุรษ ลุกขึ้นยืน แล้วพูดขึ้นมาว่า…..เดินเหอะ
อีกนิดเดียวก็ถึงแล้ว ซึ่งความจริงแล้ว อีก 2 ป้ายรถเมล์
แต่ทุกคนหาขัดขืนไม่ ลุกขึ้นยืนและกระโดดดลงจากรถโดยมิได้ชายตากลับไปมองพี่คนนั้นแม้แต่หางตา
……เอ่อ กัวเค้าลงมา แล้วถามว่า…..เค้าร้องเพลงเพราะมั๊ยอ่ะ
ลงรถมาได้แล้ว ทุกคนร้องให้กับความเป็นแมนของมัน(ป่าวอ่ะ ขำจนน้ำตาไหลมากกว่า)
และเราก็เริ่มสงสัยว่า คนที่นั่งหลังพี่เค้า อาจอยู่รัสเซียเป็นนาซีมาก่อน ถึงได้ไม่สะทกสะท้าน
กับการรมแก๊สในระยะประชิดของพี่เค้าเลย
อยากให้อากู๋ หรือเฮียฮ้อมาได้ยินจิงๆเล้ย เค้าจะได้รู้ว่า เพลง 3D ที่มีทั้งภาพ เสียง และกลิ่น มันเหนือคำบรรยายขนาดไหน
…และเพลงนี้ จะอยู่ในความทรงจำของพวกเรา ตลอดไป… อ๊วกกกกกกกกกกกก
อ้อ...ถ้าอยากได้ทั้งทั้งกลิ่น และมโนภาพที่มากกว่านั้น เชิญไปที่นี่ได้http://diverbelow.multiply.com/journal/item/15
สงสัยเราจะทำปาปไว้เยอะ เฮ้อออออออ 
